davidblog

Voor de mensen met iPhone’s, Macs of andere kalenders die compatible zijn met iCal, het rooster van blok 2: Deeltijd_Fotografie_II_2

Klik rechts en save-as om te downloaden.

Zojuist net klaar met m’n voorbereidingen voor zaterdag. De foto’s worden vandaag geprint, morgen plak ik ze op karton en dan mogen de zenuwen weer komen.

De laatste twee  weken heb ik een  grof idee grof gehad waar ik naar toe wilde werken, maar wist het nog niet helemaal te verfijnen. Afgelopen zaterdag presenteerde ik een ruwe schets, maar die was het nog niet helemaal. Te rommelig. Te nietszeggend. Van dag naar nacht, maar wat betekent dat nou? Niks… Althans, het draagt niet bij mijn (uiteraard zeer objectieve) visie van de straat.

Zondagmiddag, na wreed gestoord te zijn door mijn immer geweldige werkgever, begonnen plots de puzzelstukjes in mekaar te vallen. Een flink aantal zaterdagen geleden toonde ik al twee muren met de ruggen tegen elkander, wat toen al een sterk beeld opleverde. Als ware het een vesting. Denk aan een oud castellum met een houten omheining, welke langzaam maar zeker verstevigd wordt met stenen torens op de hoeken. Bedoeld om vreemden buiten te houden, en daarbinnen een eigen, veilige wereld te creëren.

Opnieuw naar buiten om net die shots nog een keer te doen, zodat ze nog beter in dit idee passen. Geen dag / nacht verschil meer. Gewoon een schrale herfstdag. Thuis weer passen, meten, m’n moeder ondertussen feliciteren, om vervolgens weer op straat te kijken of die ene vervelende Opel weg is die het uitzicht blokkeert.

En uiteindelijk zou het zoiets moeten worden:

De afgelopen weken ben ik met behalve mijn eigen Kanon ook door de straat gebanjerd met een analoge Hasselblad. Het achterliggende idee was om te kijken wat het verschil zou zijn met de digitale foto’s en of de extra scherpte en groter beeldformaat zou kunnen bijdragen aan de objectiviteit.

( simpele scans direct van foto’s, niet tegen Philippe zeggen…)

De uiteindelijke foto’s zagen er inderdaad een stuk beter uit, zeker vergeleken met de laffe printjes op standaard A4 papier. “Maar”, merkte Bas terecht op, “wat is de toegevoegde waarde van een Hasselblad in deze?”

Tja, daar had ie me. Als ik de straat in z’n troosteloze en grauwe staat wil laten zien, heb ik inderdaad geen Hasselblad nodig om daar foto’s van te maken.

Een ander idee van me was om te kijken wat de verschillen in dag en nacht me op zouden leveren. De dag toonde fijne, fletste aanblikken. De nacht maakte het een stuk spannender, natuurlijk door het vele kunstlicht in de straat.

Ziehier, vers van de pers: ‘aantekeningen’ van de laatste les over documentaire fotografie, inclusief de relevante sheets van Rik:

Geschiedenis en beeldtaal van de fotografie les4

Veel koekeloerplezier!

Afgelopen maart en april was ik zo vriendelijk om een vriendin van me te helpen met haar afstudeer projecten. Het eerste project betrof een verstelbare leg- en hangkast, alwaar ik foto’s van heb mogen schieten:

Daarnaast heb ik haar geholpen met de technische aspecten van haar stop-motion project, de officieuze uitnodiging van de Dutch Design Week 2009. Het ruim vijf minuten durende filmpje heeft naast een flinke hoeveelheid verf, stiften, bloed, zweet en tape bijna 10.000 foto’s gekost, iedere 15 seconden genomen dankzij een simpel scriptje vanaf m’n macje. Het in elkaar zetten heb ik met Quicktime gedaan, gewoonweg de meest eenvoudige methode. Iemand anders leverde de muziek los aan, welke ik met Garageband passend onder de film heb gezet. Klinkt simpel, nietwaar? Tijdens m’n laatste competentie assessment heb ik al een heel klein stukje mogen laten zien, en met de Dutch Design Week voor de deur is het eindelijk zover:

(http://www NULL.youtube NULL.com/watch?v=QRNn5ONQo3o)

En niet geheel onbelangrijk: Mathilde is uiteindelijk Cum Laude afgestudeerd! Een beetje trots ben ik dan ook wel…

Na zes jaar een appartementje gehad te hebben aan de altijd drukke rondweg van Eindhoven, woon ik sinds april dit jaar in een heus huis in een arbeiderswijk in Stratum. Een stuk rustiger, ik ‘mis’ dan ook vooral het geraas van de auto’s en de vrachtwagens die m’n vloer deden trillen alsof er een aardbeving plaatsvond. In plaats daarvan zijn het nu vooral de buren die ik hoor dankzij de ietwat dunnere muren. Een ander ding wat me opviel was dat er in de hele straat bij slechts één huis binnen te kijken was. Niet dat het een hobby van me is, maar elders in de stad -en ook in m’n oude wijk- kan je wanneer je tijdens een belangrijke voetbalwedstrijd langs de huizen loopt de match nagenoeg letterlijk volgen.

Hier is dat niet het geval. Hier moet je goed je best doen om nog iets te kunnen zien achter de vitrages, lamellen, (rol)gordijnen en luxaflex. Op zich niets mis mee, alleen maakt dat de sfeer in de straat net iets killer en afstandelijker. Mensen lijken zich af te zonderen en op te sluiten. Dit effect wordt door de vaak hoger dan gemiddelde hekjes, heggen en andere planten nog eens versterkt.

Om dit in beeld te brengen bedacht ik gelijk een (iets te) thematisch concept, puur geredeneerd vanuit het observerend idee.

Omdat ik de eerste weken nogal met de strategieën in m’n achterhoofd bezig ben geweest, heb ik de losse overzichtsfoto’s van de straat overdag voornamelijk uit de losse pols geschoten, dat kwam namelijk jagerig over… maar goed…

Dat ik -als het over mezelf moet gaan- niet de beste blogger ben, is ondertussen wel bekend. Desalniettemin heb ik de afgelopen paar weken diverse keren gedacht “dit moet online!”, en maakte bij gebrek aan internet korte notities op m’n laptop of telefoon. Vandaar een korte inhaalslag…

Zoals ik al eerder liet blijken uit mijn relaas over objectiviteit, heb ik erg geworsteld met de theoretische achtergrond van deze opdracht. Hoe blijf je objectief, wat is het verschil tussen jagen en observeren, wanneer ben je juist subjectief…

In dezelfde periode als dat we onze opdracht kregen, liep ik bij de Slegte een zeer aangenaam boekje tegen het lijf: Verguld Nederland uit 2003. Daarin staan acht fotoreportages van diverse Nederlandse fotografen, vergezeld van acht teksten van vooraanstaande schrijvers, telkens in tweetallen een onderwerp behandelend.

De foto’s in dit boekje hebben nagenoeg allemaal een objectief documentair karakter, en zijn voor mij goede voorbeelden over wat als jagend en als observatief beschouwd mag worden.

De volgende foto’s – komend uit het boekje – beschouw ik als observerend:

Frank Schallmaier: Maisgeelstraat, Almere, 2001

Joost van den Broek: Buurtgezicht, Rotterdam centrum, 2002

De volgende twee foto’s komen uit reeksen waarvan ik ze een jagend karakter vind hebben:

Guus Dubbelman: Zomercarnaval Rotterdam, juli 1994

Harry Cock: Woonmall Alexandrium-III, Rotterdam, augustus 2002

Niet dat iedere foto in een hokje te stoppen is, ik heb inmiddels begrepen de scheidingslijnen tussen de door Michiel besproken strategieën soms wel heel transparant kunnen zijn. In ieder geval heeft het boekje mij erg geholpen.

Awel, hier dan deel drie… Zelfs van de Ollanders wat kunnen vinden! Veel kijkplezier!

Geschiedenis en beeldtaal van de fotografie les3

Het duurde even, vooral vanwege het feit dat de dia’s behalve beeld weinig informatie gaven. Heb dan ook niet alles kunnen vinden, had vooral moeite met Brassaï en de Nederlanders, maar desondanks toch een aardige verzameling. Dank aan Christine voor de tekst.

Geschiedenis en beeldtaal van de fotografie les2

Iemand riep laatst “ik kan die dingen nooit vinden op je blog! Waarom maak je geen handig lijstje ofzo…” Awel, bij deze: prul