Grensbewegingen: Hannes Wallrafen

In februari hield het GKf een thema avond met als onderwerp cross-mediale fotografie. Drie gastsprekers vertellen over hun ervaring met het vermengen van het medium fotografie en andere media aan de hand van voorbeelden uit hun eigen praktijk.

Hannes Wallrafen (1951) zit inmiddels dertig jaar het vak, maar maakte de grootste nachtmerrie mee voor zowat iedere fotograaf. Zes jaar geleden, op 14 januari, ontdekte hij dat er iets mis was met zijn ogen. Nog geen drie maanden later had hij nog slechts een half procent zicht, nagenoeg blind. Hij leeft met een geamputeerd zintuig en het heeft een jaar geduurd voordat hij daaraan gewend was geraakt. Maar het gemis van het kijken en de heimwee naar het beeld is iets wat altijd blijft.

Hij werkte als fotograaf reconstructief te werk, door gedachten en beeldverhalen om te zetten in een beeld. Hij betrok er vroeger al andere media bij zijn werk. Bij zijn project over Honduras raakte hij erg geïnspireerd door een musicus, die hij bij zijn project betrokken had, met een fotoboek inclusief muziek tot gevolg.

Heden ten dagen heeft hij zich omgevormd tot audiograaf. Desondanks blijft hij de fotografie trouw door steeds op zoek te gaan naar het gefixeerde tijdsmoment. Met audio heb je de afspraak dat het een lineair stuk tijd is. Fotografie geeft wat dat betreft meer vrijheid door zijn eigen gelaagdheid. Overeenkomst met audio en beeld is dat je met een bepaalde gelaagdheid kan werken. Ben ik vluchtig, afstandelijk? Het heeft allemaal te maken met welke intentie je je onderwerp benaderd.

Wat hij op dit moment erg graag doet is een programma bij Villa VPRO genaamd “psssst 1 minuut” . Hij vindt het prachtig om zelfs de tijd van 1 minuut op te rekken. 1 minuut drama. Verhalen met een bepaald format, met een rare wending. Vanuit verschillende invalshoeken een verhaal in 1 minuut proberen te benaderen. Muzikaal was hij nooit en nog steeds niet, maar steeds vaker gebruikt hij zijn eigen stem in zijn werk en maakt voor zijn audiografie zijn eigen geluiden.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here (http://www NULL.adobe NULL.com/shockwave/download/download NULL.cgi?P1_Prod_Version=ShockwaveFlash&promoid=BIOW). You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(psst, 1 minuut: Poekie, door Hannes Wallrafen)

Het voor volgens Wallrafen veel te stil. Vroeger kon je je auto’s nog aan de hand van het geluid onderscheiden, tegenwoordig worden zelf die muisstil. Kraaien zijn het meest prachtige geluid wat er is. Kraaien creëren ruimte met het komen en gaan.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here (http://www NULL.adobe NULL.com/shockwave/download/download NULL.cgi?P1_Prod_Version=ShockwaveFlash&promoid=BIOW). You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(psst, 1 minuut: Krolse kat, door Hannes Wallrafen)

Hij is nooit moedeloos geweest, al heeft hij bij tijd en wijlen heimwee naar vroeger en soms geeft zijn situatie het gevoel ‘zum kotsen’. Daarentegen heeft blind zijn ook zo z’n voordelen. Zonder te kunnen zien zijn gesprekken intenser te volgen, met name door verschillen in intonatie, of een stem zin heeft om stem te zijn. Soms wordt je verblind door je eigen ogen. Iedere nacht heeft hij drie reproduceerbare dromen. ‘s Nachts leeft hij in de ziende wereld, maar heeft niet de behoefte om die beelden door een ander te laten maken, als ware hij een regisseur.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here (http://www NULL.adobe NULL.com/shockwave/download/download NULL.cgi?P1_Prod_Version=ShockwaveFlash&promoid=BIOW). You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(psst, 1 minuut: Rouwen, door Hannes Wallrafen)

De afgelopen tijd heeft hij ook gewerkt aan de tentoonstelling “De Wonderjaren”, met onder andere een dafje met het pientere pookje. Meer informatie op http://wonderjaren.nl (http://wonderjaren NULL.nl). Nu is hij bezig met het ‘maquette project’. Bij de ingang van alle openbare ruimten komen opengewerkte maquettes om voor blinden een ruimtelijke plattegrond te bieden. Inclusief de ruimte-eigen materialen om beter te kunnen oriënteren.