Grensbewegingen 3: Marco Cops

In februari hield het GKf een thema avond met als onderwerp cross-mediale fotografie. Drie gastsprekers vertellen over hun ervaring met het vermengen van het medium fotografie en andere media aan de hand van voorbeelden uit hun eigen praktijk.

Het werk van Marco Cops (1963) ontstaat vaak in samenwerking met de doelgroep van het betreffende kunstwerk. Hij noemt zichzelf niet per definitie fotograaf, maar kunstenaar. In eerste instantie omdat hij als zodanig is opgeleid, maar ook omdat hij niet vies is van andere media.

(http://www NULL.marcocops NULL.nl/Images/IMarco/projecten/Eikestein/verd-1-links NULL.jpg )Hij werd door de Rijks Gebouwen Dienst (RGD) gevraagd of hij een kunstwerk wilde maken voor een jeugddetentie centrum. Hij wilde graag een werk ontwikkelen in samenwerking met de jongen uit het centrum zelf en liep een half jaar met de jongeren mee. De RGD vroeg ‘doe iets met die vensters’, wat hij weigerde omdat dat het enige zicht naar buiten voor ze was. Hij maakt nu werk met de jongeren over wat zij zelf hebben meegemaakt. Het was vooral een kwestie van vertrouwen winnen. In tegenstelling tot de algemeen bekende vooroordelen, bleek het een openbaring.

(http://www NULL.marcocops NULL.nl/Images/IMarco/projecten/Detentieproject/DetentieLindenhorst/boompraten NULL.jpg )Een jaar later vroeg de RGD opnieuw zijn hulp in voor het detentie centrum, ditmaal voor een boekje. Wederom ging hij met de plaatselijke bewoners aan de slag en nu bleek dat de verhalen van het jaar ervoor erg raak waren, getuige de nieuwe verhalen van een jaar later. Wat hem opviel was de vraag hoe ver je eigenlijk kan gaan in een detentie centrum. Bijvoorbeeld op het dak van het gebouw, wat bijna een rel veroorzaakte met de directeur en de RGD.

Een streven was om de jongeren niet herkenbaar in beeld te brengen, om er zodoende geen portretten van de maken, zodat ze geen prototype of rolmodel voor anderen konden spelen. Heel veel foto’s gaan eigenlijk over het gebrek aan bewegingsruimte. Neem bijvoorbeeld het bezoekuur, wat gewoonweg te kort is voor echt contact.

(http://www NULL.marcocops NULL.nl/Images/IMarco/projecten/Detentieproject/DetentieOverberg/entreehekbilliard NULL.jpg )Het werk biedt een reden tot een discussie voor wat er in het jeugdcentrum gebeurt. Dankzij het project is er het een en ander verbeterd, een hele hoop zaken die speelden bij het eerste project zijn nu niet meer aan de orde.

(http://www NULL.marcocops NULL.nl/Images/IMarco/projecten/DazzleADAM/DAZZLEshelterhome NULL.jpg )Een ander project waarin zijn samenwerking met de doelgroep tot uiting komt zijn de zogenaamde DAZZLEshelters. Het zijn kunstobjecten zowel interessant voor het kunstpubliek, alsook voor de groep die zo mogelijk het verst verwijderd is van de belevingswereld van datzelfde kunstpubliek, namelijk de dak- en thuislozen die er simpelweg hun onderdak in kunnen vinden.

Een ander recente opdracht is het ‘Scope’ project. Het idee was om op een bepaalde route een bepaald werk te laten maken. Hij is erg geïnteresseerd in de verschillen tussen maintstream en subculturen, bijvoorbeeld hoe er op dezelfde plek op een dag drie verschillende culturen langs komen. Cops blijft gefascineerd door intensief ruimtegebruik, alsook het maken van werk met mensen die zo ver mogelijk van de kunst en cultuurwereld af staan.

Op dit momen is hij weer bezig met het eerste project, maar dit keer niet met de insteek dat er kunst uitkomt. Hij begeleid jongeren met kunst om ze meer perspectief te bieden.