Eerste indrukken

Na zes jaar een appartementje gehad te hebben aan de altijd drukke rondweg van Eindhoven, woon ik sinds april dit jaar in een heus huis in een arbeiderswijk in Stratum. Een stuk rustiger, ik ‘mis’ dan ook vooral het geraas van de auto’s en de vrachtwagens die m’n vloer deden trillen alsof er een aardbeving plaatsvond. In plaats daarvan zijn het nu vooral de buren die ik hoor dankzij de ietwat dunnere muren. Een ander ding wat me opviel was dat er in de hele straat bij slechts één huis binnen te kijken was. Niet dat het een hobby van me is, maar elders in de stad -en ook in m’n oude wijk- kan je wanneer je tijdens een belangrijke voetbalwedstrijd langs de huizen loopt de match nagenoeg letterlijk volgen.

Hier is dat niet het geval. Hier moet je goed je best doen om nog iets te kunnen zien achter de vitrages, lamellen, (rol)gordijnen en luxaflex. Op zich niets mis mee, alleen maakt dat de sfeer in de straat net iets killer en afstandelijker. Mensen lijken zich af te zonderen en op te sluiten. Dit effect wordt door de vaak hoger dan gemiddelde hekjes, heggen en andere planten nog eens versterkt.

Om dit in beeld te brengen bedacht ik gelijk een (iets te) thematisch concept, puur geredeneerd vanuit het observerend idee.

Omdat ik de eerste weken nogal met de strategieën in m’n achterhoofd bezig ben geweest, heb ik de losse overzichtsfoto’s van de straat overdag voornamelijk uit de losse pols geschoten, dat kwam namelijk jagerig over… maar goed…