Di Mama

Zoals ik in de les al gepoogd heb te laten zien met microscopisch kleine afbeeldingen is mijn lieftallig moederke (Nel voor intimi) hoofdpersonage in mijn serie voor Steffie’s opdracht. Ik heb nog niet echt een helder verhaal wat ik over haar wil vertellen, maar ben nog vooral bezig met het vastleggen van haar dagelijkse bezigheden.

Naast de gebruikelijke zaken als lief, zorgzaam en aardig, is ze ook een sterk persoon, alleen (maar niet al te eenzaam), intelligent, sentimenteel en een tikkeltje ijdel. Zo zal ze zelden in het openbaar met een bril verschijnen, heeft ze in zowat iedere hoek van het huis een kleine verzameling van persoonlijke kostbaarheden en prullaria, komt ze al dertig jaar voor haarzelf en mij op, leest ze zowat de hele bibliotheek leeg en kreeg ze te horen dat ze de eerste bijstandsmoeder was in de regio Eindhoven met een kind dat naar de universiteit ging, een godswonder…

De volgende foto’s zijn een selectie van afgelopen zaterdag, grof gesorteerd en onbewerkt. Het mooie eraan vind ik dat de meesten op onbevangen momenten geschoten zijn. Foto’s waarvan ze nog wel eens wil roepen “Wat lelijk!” en “Oh wee als je die gebruikt!”, vandaar dat ik bang ben dat ze me de volgende keer dat ze me ziet wel kan schieten…